Hayattan Ne Öğrendim?



Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Evrendeki Son Gün

Bugün. Tarihi düşünelim . Basit bir şekilde  07.01.2017 Evren 13.8 milyar yıl öncesi ve bugün. Bugünden itibaren 13.8 milyar yıl geçmiş. Biz 20 yaşında olduğumuzu varsayarsak 20. yıl bizim gördüğümüz en son yıl olurdu. Peki ya evrenin son günü bugün mü? Kozmos olmuş,oluyor ve olacakların tümüdür. Eğer geçmiş varsa gelecekte mümkündür. Eğer evrenin sınırına ok atamıyorsak, ok sınıra ulaştığında göz ucuyla sınırın dışına bakabiliyorsak ki bu sonsuzluğu gösterir. Evrenin yaşınada bugünden bakamayız.  13.8 bugünden itibaren. Evrenin son yaşınada bugünün dışından bakalım. Yaşımıza bir ok atalım. Geldi geldi geldi ve güneş etrafında 13.8 milyar tur atmış olduk. İlk patlamadan günümüze kadar gelen kozmik ışınları inceleyip hesap yaptık. 13.8 i bulduk. Peki ya bizi aşıp geleceğe giden ışınların olmadığını mı düşünüyorsun? Evrenin başlangıcı olmasına rağmen: Evrenin yaşı sonsuzdur.
Devamı

EKONOMİ VE SİYASAL SİSTEM ÜZERİNE SIKICI BİR YAZI

K-12 Eğitim sistemi içerisinde çoğumuz, anaokulundan başlayıp 12. sınıfa kadar okuduk. Liselerimizden mezun olduğumuzda çok azımızın bir yabancı dili oldu. Çok azımız kendimizi istediğimiz alanda geliştirebildik. Pek azımız verdiğimiz zamanın karşılığını alabildi. Şu anda içinde bulunduğumuz Amerikan Okul sisteminin en dandik uygulamasında, "YARATICILIK ve ÖZGÜNLÜĞÜN" yok edilmesi geçerli. Size katılan hiçbir şey yok. Devlet üniversiteleri yerine, özel üniversiteler kuruluyor ve bunlar devlet üniversitelerinden daha başarılılar. Halbüki devletin mali kaynağı çok daha fazla. Özel üniversiteler ve özel okullar devlet kurumlarına, sen bir işi beceremiyorsun, diyor.
Devamı

TÜM DÜŞÜNÜRLERİ ÖLDÜRDÜLER

Resim
  Tüm düşünürleri öldürdürler. Dinlerin tarihiyle başlayan bir silsile, insanları yüzyıllardır meşgul ediyor. Bu meşguliyet dinlerin liderlerine, onların yardakçılarına ve krallara ve politikacılara yüzyıllardır güç veriyor. İnsanlar öncelikle dünyaya çıplak geliyor sonrasında isim kazanıyor. Şan, şöhret, iş, başarı, tamamlanma çabası içerisinde büyüyor, bu ona telkin ediliyor. Sonrasında isimler, dinler, mezhepler, sınıflar, bölgeler ve daha bir çok nicelik ile sınırlandırılıyor, sınıflandırılıyor. Bu sınıflama bizleri kategorize edip, yöneltilmemizi kolaylaştırırken, özgürlüğümüzden de büyük şeyler götürüyor.  Düşünmemiz bir yandan istenmiyor, öte yandan eğitim her geçen gün ellerinden geldikçe kötüye götürülüyor. Profesörler birer cacık, kendi dünyalarında tek bir noktaya uzmanlaşmışlar. Pek azı iyi öğrenciler yetiştiriyor. Bu öğrencilerde halkın geride kalanları için konuşmuyor. Dünyayı yöneten, kaymak tabakanın içerisine karışıyorlar. Halk ise bu esnada bu kaymak tabakada...
Devamı